Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου

Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου
Πετρογέφυρα: διαδρομές...της φύσης τα καμώματα...δημιουργήματα...μνήμες...αναφορές...βιώματα

Τιμή στους μάστορες, που άφησαν με τα εμπνευσμένα έργα των χεριών τους το ίχνος τους στην ιστορία της νεοελληνικής αισθητικής, σμιλεύοντας την πέτρα και δαμάζοντας το νερό της Πελοποννησιακής γης, με την απαράμιλλη τεχνική τους, τη φλόγα της ψυχής τους και το σεβασμό στη φύση.
Ας γνωρίσουμε αυτούς και τα έργα τους.

Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2026

Γεφύρι στο Σιμιζόπορο. Αρσινόη (Σιμίζα) Μεσσηνίας

   Βρίσκεται στην περιοχή Σιμιζόπορο και η βάση του φαίνεται ότι είναι νεότερη κατασκευή, αφού είναι τσιμεντένια και στηρίζεται στα παλιότερα πέτρινα βάθρα. 

  Το συναντάμε στα σύνορα του μοναστηριού της Καλογερόραχης και του χωριού Αρσινόη του δήμου Μεσσήνης. 

Από ανάντη. Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.

  Η Καλογερόραχη (Καλό-γέρου-ράχη) ήταν ένα ονομαστό μοναστήρι της περιοχής, από τα πιο παλιά, με καλογέρους, η λεγόμενη Σαμαρίνα. 

  Στη μέση ενός μικρού κάμπου όπου βρίσκεται, δεξιά και αριστερά του έχει εξαφανιστεί ο παλιός δρόμος, λόγω της χάραξης καινούργιου και έχει μείνει σκέτο, στο μέσο του πουθενά, το γεφύρι με τα βάθρα και τις προεκτάσεις του. Το ρέμα που παλιά γεφύρωνε χυνόταν στον Πάμισο.


 

Το αριστερό παλιό βάθρο από ανάντη.

Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου. 

  

Κατά μαρτυρίες των ντόπιων χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα με χρήματα του κρατικού προϋπολογισμού. 

  Ο ντόπιος συνταξιούχος αγρότης, Οικονομόπουλος Δημήτρης από την Αρσινόη (Σιμίζα) μας λέει σχετικά με το γεφύρι αυτό:

   “...παλιά η Αρσινόη λεγόταν Σιμίζα. Και εδώ ήταν ένας πόρος. Ένα πέρασμα δηλαδή, που περνούσε ο κόσμος και πήγαινε στα χτήματά του είτε στα δίπλα χωριά. Γι' αυτό και ονομάστηκε Σιμιζόπορος, δηλαδή πόρος όπου περνούσαν οι Σιμιζαίοι. Αυτό το γεφύρι είναι εξ ίσου παλιό όσο και τα άλλα. Αν είναι τίποτα χρόνια λιγότερο, είναι καμιά δεκαριά, γιατί η μακαρίτισσα η μάνα μου μούλεγε, σαν παιδάκι θυμότανε που ερχόταν εδώ και έβλεπε τους εργάτες και τους μαστόρους που έφτιαχναν το γεφύρι. Εφόσον η μάνα μου ήτανε παιδάκι, η μάνα μου είχε γεννηθεί περίπου το εννιά, το 1909, επομένως τούτο το γεφύρι εφόσον ήτανε παιδάκι και θυμάται που φτιαχνόταν το γεφύρι αυτό, πρέπει να φτιάχτηκε από το '10 μέχρι το '20.

   Λέγεται ότι στο Σιμιζόπορο, όταν αυτοί έφτιαχναν το γεφύρι, ένα παιδάκι τότε, ήτανε παιδάκι η Μαρίνα, Μαρίνα τη λέγανε, έπεσε μέσα σε μια γούβα που έφτιαναν τον ασβέστη, το έλιωναν τότε γιατί το έφερναν με πέτρα από το βουνό και το έλιωναν μέσα σε γούβες μεγάλες και από κει έπαιρναν τον ασβέστη και έφτιαχναν το γεφύρι, ότι έπεσε μέσα και μάλιστα τη θυμήθηκα εγώ τα χέρια της ήτανε ανάπηρα, είχαν καεί όπως είχε πέσει. Θυμήθηκα, εγώ παιδάκι τη Μαρίνα, αυτή την κοπέλα.”


 

Οι διαστάσεις του είναι:

                       Άνοιγμα καμάρας: 5 μ.

                       Ύψος: 3 μ.

                       Πλάτος: 4 μ.

                       Μήκος: 17 μ.

Δείτε το παρακάτω βίντεο για το γεφύρι: