Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου

Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου
Πετρογέφυρα: διαδρομές...της φύσης τα καμώματα...δημιουργήματα...μνήμες...αναφορές...βιώματα

Τιμή στους μάστορες, που άφησαν με τα εμπνευσμένα έργα των χεριών τους το ίχνος τους στην ιστορία της νεοελληνικής αισθητικής, σμιλεύοντας την πέτρα και δαμάζοντας το νερό της Πελοποννησιακής γης, με την απαράμιλλη τεχνική τους, τη φλόγα της ψυχής τους και το σεβασμό στη φύση.
Ας γνωρίσουμε αυτούς και τα έργα τους.

Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2013

Γεφύρι Μπουλούμπαση



στο Καρνέσι (Άνω Κλειτορία) Καλαβρύτων
«Το 1914 η Άνω Κλειτορία είχε 680 άτομα πληθυσμό…σήμερα καταρρεύσαμε και φτάσαμε στους 30…»
 Το γεφύρι “Μπουλούμπαση” ονομάστηκε έτσι από την περιοχή Μπουλούμπαση, όπου υπήρχε η ομώνυμη βρύση λίγο πιο πάνω και τροφοδοτούσε το χωριό με νερό μέχρι περίπου το 1900.
  Βρίσκεται στο χωριό Άνω Κλειτορία (Καρνέσι μέχρι το 1930) και στη ρεματιά “Βούλιαγκα” Το ρέμα λέγεται και “της Πανώρειας ο Βούλιαγκας” γιατί παλιά, κάποια κοπέλα με αυτό το όνομα, αυτοκτόνησε πέφτοντας στα κρύα νερά του Βούλιαγκα (μικρή φυσική πισίνα). 
Γεφύρι "Μπουλούμπαση". (Φωτο: ΑΓΠ)

   Δίπλα στο γεφύρι υπάρχει ο νερόμυλος του Χρήστου Γεωργ. Καμζόλα, πρόσφατα ανακαινισμένος, σε πολύ καλή κατάσταση και εξ αιτίας αυτού λέγεται και “γεφύρι στο μύλο του Καμζόλα”. Η θέση που είναι χτισμένο το γεφύρι και ο μύλος λέγεται “Καμίνι”.
   Στο ρέμα του Βούλιαγκα υπήρχαν και λειτουργούσαν συνολικά 5 νερόμυλοι στα πριν του 1950 χρόνια. 
...γερό πάτημα στην πέτρα. (Φωτο: ΑΓΠ)

  Το αριστερό βάθρο του γεφυριού, από κατάντη, ακουμπάει σε βράχο και έχει ενισχυθεί με τσιμέντο ενώ στο κατάστρωμα έχουν προστεθεί τσιμεντένια στηθαία. Στην αριστερή πλευρά, από κατάντη επίσης, υπάρχει εντοιχισμένη πλάκα με δυσανάγνωστη χρονολογία χτισίματος του γεφυριού.
   Αποτελείται από μια σειρά καμαρολίθων και η σχετικά πρόσφατη επέμβαση σ’ αυτό για την δημιουργία τσιμεντένιων στηθαίων, εμβολιασμού με τσιμέντο των βάσεων των δύο βάθρων του όπως επίσης και το στρώσιμο της επιφάνειάς του με πέτρα, δεν έγινε με τον καλλίτερο δυνατό τρόπο και την υπόδειξη των ειδικών.
  Ο ντόπιος, από το Καρνέσι, Χρήστος Παναγιωτόπουλος μας λέει για το συγκεκριμένο γεφύρι:
Μύλος Χ. Καμζόλα. (Φωτο: ΑΓΠ)

  ...Το γεφύρι αυτό εξεκίνησε περίπου στα '900, μπρος – πίσω, προσέγγιστα, από κάποιον Γιαννακόπουλο...το όνομά του μάλλον Θεόδωρος ...δεν θυμάμαι καλά...παρατσούκλι Κουμουνδούρος. Έφτιαξε το γεφύρι, έφτιαξε την εκκλησία του Αγιάννη κι έφτιαξε και τη βρύση του Μπουλούμπαση, η οποία… θενάταν κι άλλοι δωρηταί...κατά τα λεγόμενα του χωριού...λοιπόν...εδώ δίπλα μας είναι της Πανώρειας ο βούλιαγκας.  Εδώ υπάρχουνε φαράγγια επάνω, με 4 – 5 βουλιάγκους ακόμη...είναι ο μύλος, είναι η δασκαλόβρυση, είναι πολλά… 4 -5 βούλιαγκες. Και αυτό τόφτιαξε στη μνήμη...πριν το 1800 πεθάνανε 3 – 4 παιδιά...έφτιαξε αυτά νωρίτερα...κάπου εκεί. Αυτό το νερό έρχεται από τη ζούγκρα. Έχει κεφαλόβρυσο μεγάλο...αλλά πιο πάνω και άλλες βρύσες...σμίγουν όλες μαζί και φτιάνουν αυτό το ποτάμι...αυτό είναι περίπου το '900...μπρος – πίσω...δεν γνωρίζω ποιος τόφτιαξε...ο ίδιος δε νομίζω...είχε φέρει μαστόρους...Γιαννακόπουλος ή παρατσούκλι Κουμουνδούρος... τόφτιαξαν γιατί δεν υπήρχε γεφύρι. Όταν έβρεχε δεν πέρναγε κόσμος να πάει στα χτήματα δω πέρα...εδώ υπήρχε ένα σπίτι, εδώ πάνω...Ρόδη...ήταν μια κοπέλα, η οποία έπαθε ερωτική απογοήτευση και ήρθε να πάρει νερό...τώρα γλίστριξε, έπεσε μόνη της μέσα...τη λέγανε Πανώρεια...κι έπεσε μέσα...και πνίγηκε. Κι έτσι το λένε ο βούλιαγκας της Πανώρειας... αυτό είναι πριν το '900...πόσο πριν...κατά τα λεγόμενα του χωριού. Η επισκευή έγινε πολύ αργότερα το '20 – '21 εκεί...η επισκευή...και ο μύλος έγινε τώρα το...6 – 7 χρόνια...αλέθανε, περνούσαν εδώ με τα ζώα και φέρνανε στάρια, αραποσίτια...κι αλέθανε...”
Χρήστος Παπαγιαννόπουλος. (Φωτο: ΑΓΠ)

Και συνεχίζει ο Χρήστος Παπαγιαννόπουλος:
  ...Πριν το '900...και το '900 και μετά ήλθε το νερό στο χωριό. Όλο το χωριό εξυπηρετούσε η Μπουλούμπαση...το πιο πολύ χωριό. Ήσανε δύο βρύσες, ίσως και τρεις, μετά το '900 που ήρθε το νερό στο χωριό από κάποιον εκεί Ανδριανόπουλο...και συνεχίζει ακόμα όποιος θέλει να παίρνει νερό, αλλά τώρα υπάρχει νερό...πρώτα η κύρια βρύση ήταν αυτή του χωριού μας. Το 1914 που έγινε το...τελείωσε ο Καποδίστριας κι έγιναν οι κοινότητες, η Άνω Κλειτορία είχε 680 άτομα πληθυσμό...και σήμερα καταρρεύσαμε και φτάσαμε στους 30...”

Δείτε περισσότερο για το γεφύρι του "Μπουλούμπαση" στο παρακάτω video από το Youtube: