Χτίστηκε το 1915, επί προεδρίας του γιατρού Βασ. Παπαγιαννόπουλου και ήταν το κεντρικό γεφύρι επί της Σοχιάς, που ένωνε τις συνοικίες “Καλίτσα” και “Ντερβίς Τζελεμπή”, που ενώθηκαν αργότερα και αποτέλεσαν την σημερινή πόλη της Αμαλιάδας, πρωτεύουσα του δήμου Ήλιδας.
Υπάρχει και μια άλλη άποψη που λέει ότι το γεφύρι χτίστηκε το 1885 επί δημαρχίας Γεωργίου Ξυδιά.
Με την ανάπλαση της κεντρικής περιοχής και την κάλυψη της Σοχιάς, σκεπάστηκε και το γεφύρι.
“ Η τοπωνυμία Καλίτσα ή σωστότερα Καλίστη είναι φυσικά βυζαντινή. Πράγματι δε η περιοχή της Καλίτσης είναι η ποιο υγιεινή της Αμαλιάδος γιατί αυτή ακόμη και από την πιο ψηλότερή της του Αη Λιά δεν περιτριγυρίζεται από βάλτους όπως ο Αη Λιάς όπου δεξιά και κάτω του είχε τους βάλτους της Σοχιάς αριστερά του δε τα έλη Κουρτίκι και της Φραγκαβίλλας”. (1)
Όσον αφορά τη συνοικία Ντερβίς Τζελεμπή “το γεγονός είναι ότι το Δερβή Τσελεπή και όχι Τσελεμπή, όπως μερικοί γράφουν, προϋπήρχε του σωτηρίου έτους 1740, όπως αδιάψευστα μαρτυράνε εγγραφές σε Κώδικες των Μοναστηρίων Σκαφιδιάς, Κρεμαστής και Φραγκαπηδήματος. Προϋπήρχε, εκατοικιώταν από αμιγή Ελληνικό πληθυσμό όπως το πιστοποιεί πληθώρα ονομάτων αφιερωτών στα πιο πάνω Μοναστήρια Δερβητσεπιωτών. Πιθανότατα η ονομασία Δερβή Τσελεπή οφείλεται στον αγά της Γαστούνης Δερβή Τσελεπή που υπογράφει ένα ¨χοτζέτι¨δηλαδή επίσημη βεβαίωση για κατοχή και νομή εκτάσεων εναποκείμενη και σήμερα ακόμη στη Μονή Φραγκοπηδήματος με χρονολογία σωτηρίου έτους 1645, δηλαδή εκατό ολόκληρα χρόνια προ χρονολογίας, που έλεγαν κάποιοι, αραπάδες και γύφτοι συνοίκησαν το Δερβή Τσελεπή στα 1715 και έπειτα.” (2)
Από τις εκδόσεις:
Βιβλιοπανόραμα.
Το γεφύρι του Κουρουπά αναφέρεται σε μια αφήγηση της μάχης της Αμαλιάδας, τον Νοέμβριο του 1947 κατά τον καταστρεπτικό εμφύλιο πόλεμο, ως εξής: «Έξω ο καιρός ίδιος, ψιλόβρεχε...Εκείνη την εποχή ο εξωτερικός φωτισμός της πόλης ήτανε λιγοστός, αφού γινότανε από την ιδιωτική Ηλεκτρική Εταιρεία, το μεγάλο παλιό κτήριο πλάι στη νότια όχθη της Σοχιάς, τον χείμαρρο της Αμαλιάδας, που ξεκινά λίγο πιο πάνω από το χωριό Γεράκι κι ενώνεται κοντά στη Ροβιάτα με τον ποταμό Κουρλέσσα, την αρχαία Έλισα, που στη συνέχεια χύνεται στη θάλασσα, στον λεγόμενο Χελωνίτη κόλπο. Μπροστά από το κτήριο είναι το στενό γιοφύρι που ενώνει το Καλίτσα και τον Αϊ-Γιώργη με τη νότια πόλη σ’ αυτό το σημείο...» (3)
Σημειώσεις-βιβλιογραφία
(1). Ηλειακά Τριμηνιαίο περιοδικό λαογραφικής-ιστορικής και γλωσσικής σπουδής της Ηλείας. Εκδότης -διευθυντής Ντίνος Δ. Ψυχογιός Τεύχος ΙΔ'-ΙΕ' 1958 Λεχαινά σελ. 335.
(2). Ομοίως, τεύχος ΙΓ΄, σελ. 319
(3). ΗΛΕΙΑΚΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ-ΗΛΕΙΑΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ 18. Ετήσια Ιστορική-Λαογραφική-Λογοτεχνική Έκδοση.Θεόδωρος Αθ. Ανδρουτσόπουλο, ¨Η μάχη της Αμαλιάδας¨ Δευτέρα, 24 Νοέμβρη 1947, ώρα 18.45. σελ. 266.