Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου

Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου
Πετρογέφυρα: διαδρομές...της φύσης τα καμώματα...δημιουργήματα...μνήμες...αναφορές...βιώματα

Τιμή στους μάστορες, που άφησαν με τα εμπνευσμένα έργα των χεριών τους το ίχνος τους στην ιστορία της νεοελληνικής αισθητικής, σμιλεύοντας την πέτρα και δαμάζοντας το νερό της Πελοποννησιακής γης, με την απαράμιλλη τεχνική τους, τη φλόγα της ψυχής τους και το σεβασμό στη φύση.
Ας γνωρίσουμε αυτούς και τα έργα τους.

Πέμπτη 19 Μαρτίου 2026

Bucin bridge. North Macedonia. Πέτρινη γέφυρα στο χωριό Bucin. Βόρεια Μακεδονία.

  Η Παλιά Γέφυρα (Стар мост, Star most) είναι μια πέτρινη τοξωτή γέφυρα  στον ποταμό Τσρνα κοντά στο χωριό Μπουτσίν (Bucin).

 Έχει εγκαταλειφθεί, παρόλο που έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Βόρειας Μακεδονίας. 

   Παρατηρούνται σημαντικές φθορές στα στηθαία και την επιφάνεια διάβασης και απαιτούνται άμεσες επισκευές και συντηρήσεις. 

Το γεφύρι από κατάντη. Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.
  Χτίστηκε κατά την Ρωμαϊκή εποχή  για να γεφυρώσει τον ποταμό Τσρνα (Crna ή Cherna).

  Θεωρείται ότι μερικές φορές περνούσε από εδώ η Εγνατία Οδός.

  Σήμερα, ακριβώς δίπλα στην παλιά γέφυρα υπάρχει μια νεόκτιστη τσιμεντένια, που αντικατέστησε την παλιά.


 

Μπροστά στο γεφύρι.

Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.

 

 Πρόκειται για σπουδαία, ρωμαϊκής περιόδου γέφυρα, με καλντεριμωτή και ελαφρώς ανηφορική επιφάνεια διάβασης, στηθαία, τέσσερα καταβιβασμένα τόξα με τρία ανακουφιστικά παράθυρα και δύο σειρές από θολίτες στα τόξα του.


 

               Η επιφάνεια διάβασης.

Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.

 

  Ο ντόπιος φίλος Nusret Latifi μας δίνει χρήσιμες πληροφορίες για το γεφύρι αυτό: «Γεια σας. Είμαστε εδώ με τον Κύριο Χαμάκο επισκεπτόμενοι μια άλλη γέφυρα, παλιά. Βρίσκεται στο χωριό Bucin (Μπουτσίν) κοντά στην πόλη Prilep (Πρίλεπ), στη Βόρεια Μακεδονία. Οι πληροφορίες που έχουμε γι’ αυτό το γεφύρι είναι ότι χτίστηκε την ρωμαϊκή περίοδο, είναι παλιό, έχει τέσσερα τόξα και τρία παράθυρα. Δεν έχουμε περισσότερες πληροφορίες για το γεφύρι αυτό. Ας ευχαριστηθούμε τη θέα του. Ευχαριστώ.» 

Οι φθορές στα στηθαία. Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.  

 
Με τον φίλο Nusret Latifi στο γεφύρι. Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου. 


Τετάρτη 18 Μαρτίου 2026

Καλωσόρισμα ΑΓΠ



....της Πέτρας και του Νερού

Πέτρα και νερό!
Δύο υλικά, που συναντά κανείς σε αφθονία στην Ελληνική γη.
Πέτρα και νερό!
Δύο στοιχεία, που καθημερινά συναντάμε στη ζωή μας.
Πέτρα και νερό!
Με τη δική του μεταφορική σημασία το καθένα.
Πέτρα και νερό!
Σταυραδέρφια της Μάνας φύσης.

διαδρομές.... 
Η  πέτρα που φανερώνει τις δυσκολίες που περνάμε, μαρτυρά το χρόνο και τις αναμνήσεις, την ανάγκη, την ιστορία.
Το νερό που οδηγεί στη λύτρωση, που δείχνει δρόμους και χαράζει πορεία.
Το ένα συμπληρώνει το άλλο.
Το ένα αποζητά τη βοήθεια του άλλου.
Το ένα σφιχταγκαλιάζει το άλλο.

της φύσης τα καμώματα....
Πολλές φορές "κονταροχτυπιούνται" μεταξύ τους. Μα πάντα νικητής βγαίνει το νερό!
Έτσι, το νερό τρέχει και σμιλεύει την πέτρα φτιάχνοντας κάποτε-κάποτε απαράμιλλα έργα τέχνης.
Στο πέρασμά του από την πέτρα, "γεννά" σπήλαια, φαράγγια, καταβόθρες, βάραθρα, γεφύρια, περίτεχνα σχέδια.

δημιουργήματα....
Κάποιες φορές, είναι ο άνθρωπος, που χρησιμοποίησε την πέτρα για να δαμάσει το νερό.
Και το κατόρθωσε.
Έστησε πέτρινα γεφύρια, ακονίζοντας με τη σειρά του την πέτρα, για να διαβεί το ορμητικό ρέμα.
Γεφύρια, που ακουμπάνε πάνω σε πολλά πόδια.
Δύο, τρία, τέσσερα ή και περισσότερα, για να δρασκελίσει το νερό ενώνοντας τους τόπους.
Και τους ανθρώπους. Και τον κόσμο.
Έτσι, ο άνθρωπος εκμεταλλεύτηκε όλες τις δυνατότητες, που η φύση παρέχει απλόχερα.
Απλόχερα και εμείς εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας σ' αυτούς τους δουλευτάδες, που φτιάξανε γεφύρια με αντοχή και ομορφιά. Σμίξανε χωριά και τάφεραν σε επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο.

μνήμες....αναφορές....βιώματα.... 
 Στη διαδρομή του χρόνου, μέσα από απάνθρωπες και βέβηλες συμπεριφορές αλλά και φυσικές καταστροφές, έφτασαν στις μέρες μας όπως έφτασαν!
 Τα θαυμαστά αυτά έργα της λαϊκής μας γεφυροποιίας πρέπει να παραδοθούν αλώβητα και με σεβασμό, στη μνήμη και τον θαυμασμό των επόμενων γενιών.

Καλώς ήλθατε στους δρόμους του νερού και της πέτρας
Καλώς ήλθατε στον θαυμαστό κόσμο των πετρογέφυρων
Καλώς ήλθατε στο Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.

Θοδωρής Χαμάκος / Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου (Α.Γ.Π.)
Αγίου Δημητρίου 29
18547 Νέο Φάληρο                                         
Πειραιάς
Τηλ.        210 4829520                                    
Κιν.        693 7433866                                      
Email: theodoros.hamakos@uww.org
           thodorischamakos@gmail.com          
Youtube: www.youtube.com/agpelop       
Blog:  www.agpelop.blogspot.gr                                   
Facebook: www.facebook.com/thodorischamakos                                  


Τετάρτη 4 Μαρτίου 2026

Ponte Santangelo-Roma. Italy. Γεφύρι Σαντ Άντζελο-Ρώμη. Ιταλία.

  Είναι μια σπουδαία, φημισμένη και ιστορική πεζογέφυρα της Ρώμης που γεφυρώνει τον Τίβερη και που η κατασκευή της τελείωσε το 134 μ.χ. από τον αυτοκράτορα Αδριανό.

  Συνδέει το κέντρο της πόλης με το Καστέλ Σαντ Άντζελο, το μαυσωλείο του Αδριανού και είναι στολισμένη με δέκα εντυπωσιακά αγάλματα Αγγέλων από το 1688 ενώ στις δύο άκρες του υπάρχουν αγάλματα των Αγίων Πέτρου και Παύλου, στη θέση πύργων που υπήρχαν παλιά.

Η γέφυρα από ανάντη. Φώτο Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.
 

  Αποτελείται από πέντε ημικυκλικά τόξα εκ των οποίων τα τρία μεσαία είναι ρωμαϊκής εποχής, στηθαία, η επίπεδη επιφάνεια διάβασης είναι στρωμένη με μαρμάρινες πλάκες, προβόλους και βλέπει προς το Καστέλ Σαντ Άντζελο και το Βατικανό και είναι αποκλειστικά για πεζούς.

  Είναι σημείο αναφοράς της Ρώμης και από τα πιο φημισμένα και φωτογραφημένα σημεία της Ιταλικής πρωτεύουσας.

Τα αγάλματα των Αγγέλων πάνω στη γέφυρα. Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.

  Λέγεται ακόμα και Pons Aelius (Γέφυρα Αίλιου) ή Ponte di Castello (Γέφυρα του Κάστρου) ή Pons Hadriani (Γέφυρα Αδριανού).

  Το 1300 από τον Πάπα Βονιφάτιο Η΄έγιναν κάποιες ρυθμίσεις για να εξυπηρετείται το πλήθος των προσκυνητών στο Βατικανό.

  Το 1882 μετά από κάποιες αλλαγές η γέφυρα πήρε τη σημερινή της μορφή.


  Ο ντόπιος και φίλος Salvatore Finizio μας λέει για το γεφύρι αυτό:

  "Είναι μια από τις φημισμένες γέφυρες στη Ρώμη. Χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Αδριανό το 134 μ.χ. για να ενώσει την παλιά πόλη με το κάστρο Σαντ Άντζελο. Στην παλιά της μορφή από το 1669 και από τον Λορέντζο Μπερνίνι υπάρχουν πάνω της αγάλματα Αγγέλων. Συνδέει την παλιά πόλη με το κάστρο Σαντ Άντζελο και το Βατικανό". 


 

Μπροστά στη γέφυρα. Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.



Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026

Γεφύρι της Τζαβάραινας. Βυτίνα-Αρκαδίας.

Βρίσκεται επί του Μυλάοντα, που έχει τις πηγές του πάνω από το χωριού Πυργάκι, είναι νεότερο απ' αυτό του Ζαρζί και βρίσκεται σε καλή κατάσταση.

  Χτίστηκε κατά μαρτυρίες μετά την τουρκοκρατία. Πότε, από ποιόν και πως είναι άγνωστο όπως και η ονομασία του. Πιθανώς, όμως να επικράτησε η ονομασία του από την ιδιοκτησία παραποτάμιων χωραφιών κάποιας χήρας Τζιαβάραινας από τη Βυτίνα και τα χωράφια αυτά πουλήθηκαν στον Γεώργιο Σπηλιώτη (Κουσιμάνη). Κατά μία άλλη εκδοχή πήρε το όνομά του από τη γυναίκα του πρωτομάστορα, ο οποίος έβαλε όλη την τέχνη του για να της δείξει τα αισθήματά του και την αγάπη του.

Από ανάντη. Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.
 

  Λέγεται ότι από το γεφύρι πέρασε ο Ιμπραήμ κατά την επιδρομή του στην περιοχή.

   Είναι μονότοξο, με αμβλύ άνοιγμα, μια σειρά καλοπελεκημένους θολίτες, στηθαία στα οποία έχει προστεθεί τσιμέντο, κάθετα πλαϊνά από ένα σημείο και κάτω και καμπυλωτή και καλντεριμωτή επιφάνεια διάβασης.

Η καμπυλωτή και καλντεριμωτή επιφάνεια διάβασης. Φώτο: ΑΓΠ.

  Βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων και λέγεται ότι είναι χτισμένο στη θέση παλιότερου γεφυριού, που είχε κατασκευαστεί επί τουρκοκρατίας και καταστράφηκε από κάποιο δυνατό κατέβασμα  του ποταμού.

 Αποτελούσε κομμάτι του μονοπατιού (μουλαρόδρομος) Μαγούλιανα-Βυτίνα-Μοναστήρι Κερνίτσας-Λάστα.

Το καταβιβασμένο (αμβλύ) τόξο. Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.

  «Έχω περάσει πολλές φορές με τα πρόβατα μικρός. Ο παππούς μου όλη τη ζωή του» (1).

 Περίπου 900 μέτρα πιο κάτω από το γεφύρι υπάρχουν τα ερείπια του μοναστηριακού μύλου.

 Οι διαστάσεις του είναι:

                       Άνοιγμα καμάρας: 10,50

                       Ύψος: 8,50

                       Πλάτος: 2,80 (καθαρό)

                       Μήκος: 22,50

                       Πλάτος καμαρολιθιού: 0,60 μ.

                       Ύψος στηθαίου: 0,60 μ.

                        Πλάτος στηθαίου: 0,45 μ.

  Λίγο πιο πάνω, επί του Μυλάοντα επίσης, υπάρχει το γεφύρι του Ζαρζί (ή Ζαζιού).

Κατά μία μαρτυρία, "Το επώνυμο αυτό (Τζαβάρας) ακουγόταν στο χωριό μου (Νεοχώρι Ιθώμης), στου Μελιγαλά και αλλού στη Μεσσηνία. Προέρχεται από πανωκατεβάτη Αρκάδα που παραχείμαζε στην περιοχή μας. Κάποιοι από τους Χαντζαίους της Αλωνίσταινας λέγονταν και Τζαβαραίοι. Μια Τζαβάραινα από του Μελιγαλά με έχει...βαφτίσει. Το χωριό μας έχει πολλούς πανωκατεβάτες που τελικά εγκαταστάθηκαν οριστικά εδώ μετά την Επανάσταση. Αυτοί έρχονταν με τα προβατάκια τους να ξεχειμωνιάσουνε στα χειμαδιά και την Άνοιξη επέστρεφαν στις πατρογονικές εστίες (Αλωνίσταινα, Ροϊνό, Πιάνα, Νταβιά, κλπ), γιαυτό τους λέγανε και πανωκατεβάτες οι ντόπιοι. Έρχονταν μέχρι του Αγιοδημητριού και έφευγαν μέχρι του Αγιωργιού, όταν καλοκαίρευε ο καιρός". (2)

Από κατάντη. Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.

  Ο Μυλάοντας ενώνεται με τον Τράγο στον κάμπο του Δάρα και πιο κάτω στα όρια του νομού Αχαΐας χύνεται στον Λάδωνα.

 

Σημειώσεις-βιβλιογραφία

1.     Μαρτυρία του ντόπιου, από τη Νυμφασία, Νίκου Αρβανίτη στις 22/12/25.

2.  Μαρτυρία του Γιώργου Παυλάκη από το Νεοχώρι Ιθώμης στις 23/12/25. 

Από κατάντη του γεφυριού. Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.

Δείτε το παρακάτω βίντεο για το γεφύρι:



 

Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026

Koyunbaba kopru-bridge. Corum-Turkey. Τουρκία.

 Η γέφυρα Koyunbaba, η οποία συνδέει τις δύο πλευρές του ποταμού Kizilirmak - Κόκκινος ποταμός ( Ο Άλυς των αρχαίων) από το κέντρο της περιοχής Osmancik της επαρχίας Corum, χτίστηκε την εποχή του Beyazit, το 1484 και ολοκληρώθηκε το 1489. 

 

Το πλάτος της είναι περίπου 7,5  και το μήκος της 250 μέτρα.

Είναι κατασκευασμένη από κίτρινη πελεκητή πέτρα, που γινόταν χρήση της πολλές φορές στην οθωμανική αρχιτεκτονική και είχε 19 τόξα. Χρησιμοποιείται ενεργά σήμερα. 

 Τώρα, φαίνονται 15 τόξα λόγω των φερτών υλικών του ποταμού,  που είναι ημικυκλικά και ανισοϋψή και που μικραίνουν όπως πηγαίνουμε στα άκρα της γέφυρας. 

Τα τόξα έχουν μια σειρά θολίτες και η επιφάνεια διάβασής της είναι ελαφρώς ανηφορική με στηθαία. 

 Το όνομά της το πήρε από έναν σπουδαίο Τούρκο φιλόσοφο, τον koyunbaba. 

 Δεν δίνονται πληροφορίες στην υπάρχουσα επιγραφή για τον αρχιτέκτονα.

Η γέφυρα έχει κτιστεί με την κλασική οθωμανική αρχιτεκτονική ενώ στις δύο πλευρές της κατασκευάστηκαν αργότερα πέτρινα κιγκλιδώματα ύψους 60 εκατοστών.

 Το άλλο όνομα της γέφυρας είναι II Beyazit koprusu.

 Σημειώσεις-βιβλιογραφία.

Το βίντεο και οι φωτογραφίες είναι του φίλου Ercan Adak.

Τον ευχαριστώ.