Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου

Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου
Πετρογέφυρα: διαδρομές...της φύσης τα καμώματα...δημιουργήματα...μνήμες...αναφορές...βιώματα

Τιμή στους μάστορες, που άφησαν με τα εμπνευσμένα έργα των χεριών τους το ίχνος τους στην ιστορία της νεοελληνικής αισθητικής, σμιλεύοντας την πέτρα και δαμάζοντας το νερό της Πελοποννησιακής γης, με την απαράμιλλη τεχνική τους, τη φλόγα της ψυχής τους και το σεβασμό στη φύση.
Ας γνωρίσουμε αυτούς και τα έργα τους.

Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2014

Silifke Kopru-Πετρογέφυρο στη Σελεύκεια της Παμφυλίας



  Βρίσκεται μέσα στην πόλη της Silifke (Σελεύκεια) της Παμφυλίας, γεφυρώνοντας τις όχθες του ποταμού Goksu ( ο Πολύκαδνος των αρχαίων Ελλήνων) και έχει εφτά τοξοειδείς καμάρες. Είναι σε χρήση από τα οχήματα, έχοντας επιπλέον υποστεί αρκετές κακόγουστες παρεμβάσεις ενώ είναι δύσκολη η προσέγγιση και η φωτογράφησή του λόγω της ύπαρξης πολλών θάμνων και δέντρων δίπλα του, επί της κοίτης του ποταμού.
Σε χρήση για τα οχήματα. (Φωτο: ΑΓΠ)

   Ο ποταμός Goksu, μήκους 260 χιλιομέτρων με πολύ νερό όλο τον χρόνο, πηγάζει από τα γύρω βουνά του Ταύρου και εκβάλλει στη Μεσόγειο, 16 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης, σχηματίζοντας μεγάλο δέλτα.
   Χτίστηκε από το κυβερνήτη της περιοχής L. Octavius Memor το 77-78 μ.χ, επί Ρωμαίου αυτοκράτορα Βεσπασιανού και των γιών του Τίτου και Δομιτιανού και ήταν τυπικό δείγμα ρωμαϊκής κατασκευής.
   Έχει μήκος 120 και πλάτος 5,40 μέτρα ενώ η μεγαλύτερη και κεντρικότερη καμάρα του έχει άνοιγμα 17,40 μέτρα.
Silifke kopru στη Σελεύκεια της Παμφυλίας. (Φωτο: ΑΓΠ)
   Χρησιμοποιήθηκε για περίπου 18 αιώνες, μέχρι που τον 19ο αιώνα έπαθε εκτεταμένες καταστροφές, άγνωστο από τι. Ίσως από κάποιον ισχυρό σεισμό, πράγμα σύνηθες στην Ανατολία, ή κάποιο δυνατό κατέβασμα του ποταμού. Ξαναεπισκευάστηκε όμως το 1870 από τον τότε διοικητή της πόλης Μεχμέτ Αλή Πασά. Το 1972 έγινε άλλη μία αποκατάσταση από την γενική διεύθυνση αυτοκινητοδρόμων της Τουρκίας, που του άλλαξαν εντελώς την αρχική μορφή. Έχει μεγάλους προβόλους για να μειώνει την ορμή του νερού, που τη χειμερινή περίοδο είναι πάρα πολύ.

Το γεφύρι και το κάστρο. (Φωτο: ΑΓΠ)

Σήμερα μόνο τρεις καμάρες της αρχικής της κατασκευής υπάρχουν. Οι υπόλοιπες ανήκουν στην οθωμανική περίοδο.
   Είναι πολύ πιθανό στην αρχική του μορφή να είχε πέντε καμάρες, αφού οι δύο μικρότερες, δεξιά της κεντρικής από ανάντη, φαίνεται να είναι νεότερες κατασκευές, που αύξησαν τη δυνατότητα περάσματος του νερού του ποταμού.
   Η Silifke, η αρχαία Σελεύκεια, ανήκει στην επαρχία της Mersin και απέχει απ’ αυτήν 80 χιλιόμετρα δυτικά της. Το όνομά της το πήρε από τον ιδρυτή της βασιλιά Σέλευκο τον Νικάτορα (358-281), στις αρχές του 3ου π.χ. αιώνα, κορυφαίο στρατηγό του Αλεξάνδρου και έναν εκ των διαδόχων του, ιδρυτή της δυναστείας και του κράτους των Σελευκιδών. Θα πρέπει να τονιστεί ότι η επιρροή του Αλεξάνδρου είναι παντού και έντονη ακόμη.
Γεφύρι και κάστρο. (Φωτο: ΑΓΠ)

   Το γεφύρι συνδέει την βόρεια με την νότια συνοικία της πόλης και ήταν επίσης τμήμα της εθνικής οδού, που συνέδεε την Mersin με την Antalya μέχρι πρόσφατα.
   Πρόκειται για ένα όμορφο ιστορικό γεφύρι, που η πλήρης ανάδειξή του θα του προσδώσει επιπλέον κύρος, αίγλη και επισκεψιμότητα.
   Κάτοικοι της Σελεύκειας, το 1922, ίδρυσαν τη Νέα Σελεύκεια στη Θεσπρωτία.

Δείτε περισσότερα για το γεφύρι στη Σελεύκεια της Παμφυλίας στο παρακάτω video: