Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου

Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου
Πετρογέφυρα: διαδρομές...της φύσης τα καμώματα...δημιουργήματα...μνήμες...αναφορές...βιώματα

Τιμή στους μάστορες, που άφησαν με τα εμπνευσμένα έργα των χεριών τους το ίχνος τους στην ιστορία της νεοελληνικής αισθητικής, σμιλεύοντας την πέτρα και δαμάζοντας το νερό της Πελοποννησιακής γης, με την απαράμιλλη τεχνική τους, τη φλόγα της ψυχής τους και το σεβασμό στη φύση.
Ας γνωρίσουμε αυτούς και τα έργα τους.

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026

Γεφύρι Τρίσκας. Δίβρη Ηλείας.

  Στο ρέμα της Τρίσκας, μεταξύ των ρεμάτων Βορδολιός και Βαμβακάς ή Λευκασίας, υπήρχε άλλο ένα ομώνυμο γεφύρι, μονότοξο και αυτό, με μια σειρά θολίτες, ημικυκλικό, με μεγάλο άνοιγμα τόξου σαν και αυτό του Βορδολιού.

 Χτίστηκε το πιθανότερο από λαγκαδινούς μαστόρους, όπως και αυτά Βορδολιός και Βαμβακά όταν έγινε ο δρόμος Δίβρης-Καλαβρύτων.

 Το γεφύρι αυτό στο ομώνυμο ρέμα γκρεμίστηκε το 1991 από ένα δυνατό κατέβασμα του ρέματος, μετά από μια μεγάλη νεροποντή παίρνοντας μαζί του και ένα τροχοσπιτο που ήταν επάνω του.

Η καταστροφή του γεφυριού στις 16/08/1991. Φώτο: Σωτήρης Σωτηρόπουλος.

Σύμφωνα με μια μαρτυρία " Το γεφύρι της Τρίσκας έγινε μαζί με τα άλλα γύρω στα 1920, οπότε έγινε ο αμαξιτός δρόμος από τη Δίβρη προς Τριπόταμα και Καλάβρυτα. Το γεφύρι δυστυχώς το 1991, πριν από 27 χρόνια, ήλθε μια νεροποντή γιατί έχει πάρα πολύ νερό το ποτάμι αυτό και το πήρε όλο το γεφύρι και δυστυχώς μαζί με ένα τροχόσπιτο που ήταν επάνω. Εδώ παραλίγο να έχουμε ένα δράμα, διότι την ώρα αυτή που κατέβασε το ποτάμι έκαναν γενέθλια, εορτή γενεθλίων κάποια παιδιά. Ευτυχώς όμως δεν έγινε τίποτα. Και όλο αυτό έγινε και πρέπει να το πούμε, διότι το καινούργιο γεφύρι αντί να έχει άνοιγμα και ύψος πέντε μέτρα, το κάνανε ενάμισι μέτρο ύψος και ενάμισι μέτρο φάρδος, με τις νέες τεχνικέ που κάνουν οι σημερινοί μηχανικοί. Εμείς διαμαρτυρηθήκαμε, αλλά δυστυχώς εκεί μένουμε πάντα. Πρέπει να τόχτισαν οι ίδιοι, πρέπει να είναι λαγκαδινοί μαστόροι, διότι όλο το δρόμο μετά από τη Δίβρη και επάνω, το δρόμο που εγκαινιάστηκε το 1926, πρέπει να ήταν λαγκαδινοί μαστόροι.” (1)


Σημειώσεις-βιβλιογραφία 

1. Μαρτυρία του Σωτ. Σωτηρόπουλου, γιατρού και προέδρου του Πνευματικού Κέντρου Δίβρης,  στον γράφοντα στις 26/08/2009.