Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου

Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου
Πετρογέφυρα: διαδρομές...της φύσης τα καμώματα...δημιουργήματα...μνήμες...αναφορές...βιώματα

Τιμή στους μάστορες, που άφησαν με τα εμπνευσμένα έργα των χεριών τους το ίχνος τους στην ιστορία της νεοελληνικής αισθητικής, σμιλεύοντας την πέτρα και δαμάζοντας το νερό της Πελοποννησιακής γης, με την απαράμιλλη τεχνική τους, τη φλόγα της ψυχής τους και το σεβασμό στη φύση.
Ας γνωρίσουμε αυτούς και τα έργα τους.

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2026

Γεφυράκι στις πηγές του Λάδωνα. Λυκούρια Καλαβρύτων.

   Μικρό γεφυράκι, με μεγάλο πλάτος, μακρυναρίκι όπως λένε οι ντόπιοι, στις πηγές του Λάδωνα, κάτω από το χωριό Λυκούρια του δήμου Καλαβρύτων.

  Είναι χτισμένο για να γεφυρώσει το παλιό μυλαύλακο που πήγαινε νερό από τον Λάδωνα στο μύλο του Ρόδη. Ο συγκεκριμένος μύλος, είναι από τους παλαιότερους της περιοχής, κάποτε μάλιστα ήταν και ο μοναδικός που εξυπηρετούσε τους ντόπιους, πριν τον πόλεμο.

Το γεφυράκι από ανάντη. Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.
  Στο μεσοδιάστημα του μύλου του Ρόδη και στην απέναντι μεριά του Λάδωνα, δεξιά όπως κυλάει το ποτάμι και δεξιά επίσης όπως ανεβαίνει ο δημόσιος δρόμος για Λυκούρια υπήρχε ένας ακόμη μύλος, αυτός του Κόκκου, ερείπια του οποίου διακρίνονται στην άκρη του δρόμου. Λειτουργούσαν από την περίοδο της τουρκοκρατίας από τις δύο αυτές οικογένειες, Ρόδη και Κόκκου. Του Ρόδη σταμάτησε να λειτουργεί το 1965 και του Κόκκου το 1970 όταν έγινε η διαπλάτυνση του δρόμου.


 

Ο μύλος του Ρόδη.

Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.


  Το μικρό γεφυράκι αυτό είναι ημικυκλικό, με μια σειρά θολίτες, επίπεδη επιφάνεια διάβασης και μόλις διακρίνεται η από ανάντη είσοδός του με το υπόλοιπο να είναι σκεπασμένο με χώμα.

Οι διαστάσεις του είναι:

      Άνοιγμα καμάρα

Ύψος: 0,50 μ.

 Πλάτος: 20 μ.

   Μήκος: 1,80 μ.

                            Μήκος καμαρολιθιού: 0.30 μ.

 
 
Λεπτομέρεια του τόξου από ανάντη.

Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.
 

  Ο ντόπιος Ροδάκης Γιάννης,  πρόεδρος της Κοινότητας, μας λέει κάποιες ιστορίες το χωριού και μας δίνει κάποιες πληροφορίες  για την τοπογραφία της περιοχής:

  «Δεξιά μας ο Σαϊτάς, ο οποίος δεν φαίνεται, απέναντι στο βάθος που βλέπουμε είναι οι Κλάπες. Έχει... υπάρχει και το κάστρο εκεί πέρα,  που είχανε κάστρα φτιάξει επί τουρκοκρατίας, υπάρχουνε κτίρια, στο βάθος είναι η Ντουρντουβάνα με τα έλατα, αριστερά η Φράγκα, μετά η Φάκια και από δω ο Μαλτιγιάννης.


 

Ερείπια μύλου του Κόκκου.

Φώτο: Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.

  

Το βράχο του Σκίπη είναι αυτό που βλέπουμε. Εκεί πέρα, στο κάτου μέρος που μαυρίζει εκεί πέρα υπάρχει ένα τούνελ μέσα μεγάλο, στο οποίο βάζανε πράματα, πρόβατα , γίδια και εμένανε και κάποιοι. Εκεί πάνου που φαίνεται το μαύρο, μου είπε ο Μπάρμπα-Λιάκος εδώ που είχε πρώτα τα χωράφια του Τριμπέλη μετά εδώ, όταν ειδοποιηθήκανε ότι ερχόσαντε οι Γερμανοί όταν έγινε η όλη ιστορία με τα Καλάβρυτα, επήγανε και κατασκηνώσανε εκεί πάνου για να αποφύγουνε όλο αυτό, να μην τους βρούνε και τους σκοτώσουνε. Εκεί όμως ήσαν και παιδάκια που προδοθήκανε, ντόπιοι όλοι 2-3 οικογένειες αλλά ντόπιοι όλοι και εκεί τα παιδάκια όταν περάσανε οι Γερμανοί φωνάξανε που τους πρωτοείδανε να ανεβαίνουνε για το χωριό και πήγανε κει πάνου. Φύγανε αυτοί προς τα πάνου αλλά τους κάψανε όλα τα υπάρχοντα εκεί...γι’ αυτό είναι και μαύρο. Φαίνεται ακόμα η φωτιά.Ακόμα δείχνει ότι έχει καπινιστεί. Εντοπίσανε και τους άλλους κοντά σε αυτούς εκεί πέρα. Ήτανε ο Μπέλιος εκεί πέρα...ονομαζότανε τότε. Τους κάψανε και αυτές εκεί πέρα γι’ αυτό έχει και μαύρο. Είναι ένα τούνελ κάτω εκεί πέρα, είναι μεγάλο, είναι κάμποσο, δηλαδή είναι μεγάλο λίγο και κείνο εκεί πάνου, είναι αυτό που φαίνεται και λίγο ακόμα, ότι βλέπουμε από την εικόνα εδώ. Είναι από τις ιστορίες του χωριού μας.»

Δείτε το παρακάτω βίντεο για το γεφύρι: